Niedługo później ŻSZPH przeniesiona została do także niewielkiej kamieniczki przy ul. Długiej 12 (obecnie ul. Traugutta 53). Niestety, również te pomieszczenia nie bardzo nadawały się do prowadzenia lekcji i już w 1930 roku szkołę zlikwidowano.
Kuratorium Okręgu Szkolnego Krakowskiego zdecydowało o przeniesieniu działu handlowego ŻSZPH do Szkoły Handlowej Stowarzyszenia Kupców Polskich, mieszczącej się w budynku SKP przy ul. Długiej 4 (obecnie ul. Traugutta 61). Z kolei na bazie działu krawieckiego powstała samodzielna Państwowa Żeńska Szkoła Zawodowa. Jej pierwszą dyrektorką została Emilia Podmagórska.
W pierwszych latach istnienia PŻSZ także zajmowała pomieszczenia w kamienicy SKP przy ul. Długiej. Natomiast od początku 1933 roku siedzibą szkoły stał się budynek przy ul. Żeromskiego 35, po zlikwidowanym Zjednoczonym Banku Ziemskim (dawny budynek Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego). Ponieważ w kamienicy nie było odpowiednich pomieszczeń, warsztaty trzeba było umieścić w budynku przy ul. Żeromskiego 61 i ul. Nowogrodzkiej 3. W Państwowej Żeńskiej Szkole Zawodowej można się było, przez trzy lata, nauczyć krawiectwa albo, przez rok, galanterii skórzanej. Ponadto placówka świadczyła usługi krawieckie radomianom.
W 1935 roku została przekształcona w czteroletnie Państwowe Żeńskie Gimnazjum Krawieckie.
Po II wojnie światowej szkoła została reaktywowana. W jej skład wchodziły cztery licea: przemysłu odzieżowego I i II stopnia, gastronomiczne, kuśnierskie i galanterii skórzanej. W niedługim czasie wszystkie stały się samodzielnymi placówkami.
Na podstawie informacji zawartych w „Encyklopedii Radomia” Jerzego Sekulskiego; Radom 2012.
Napisz komentarz
Komentarze